۱۳۹۸/۱۰/۲۲

.

«به عزای عاجلت ای بی‌نجابت باغ
بعد از آنکه رفته باشی جاودان بر باد
هرچه هرجا ابر خشم از اشکِ نفرت باد آبستن
همچو ابر حسرتِ خاموشبار من.

ای درختان عقیم ریشه‌تان در خاک‌های هرزگی مستور
یک جوانه‌ی ارجمند از هیچ‌جاتان رُست نتواند
ای گروهی برگِ چرکین‌تار چرکین‌پود
یادگار خشکسالی‌های گردآلود
هیچ بارانی شما را شُست نتواند.»

- م.امید

۱۳۹۸/۱۰/۱۴

هم شما، هم شما

خب، مرده‌های عزیز، در هر سوراخ‌سنبه‌ای بگوزید که هیچ جنبنده‌ای نگوید لالید: پروفایل‌ها، اینستاگرام، به خلوتی واتس‌اپ هم رحم نکنید و هر خراب‌شدهٔ دیگری که به آن آلوده‌اید یا آن را آلوده‌اید، سپس در منبر توئیتر همدیگر را بدرید، مثل همیشه، مثل همیشه.