۱۳۹۸/۱۰/۲۲

.

«به عزای عاجلت ای بی‌نجابت باغ
بعد از آنکه رفته باشی جاودان بر باد
هرچه هرجا ابر خشم از اشکِ نفرت باد آبستن
همچو ابر حسرتِ خاموشبار من.

ای درختان عقیم ریشه‌تان در خاک‌های هرزگی مستور
یک جوانه‌ی ارجمند از هیچ‌جاتان رُست نتواند
ای گروهی برگِ چرکین‌تار چرکین‌پود
یادگار خشکسالی‌های گردآلود
هیچ بارانی شما را شُست نتواند.»

- م.امید