۱۳۹۷/۶/۴

اشی‌مشی تازه

صبح بیدار شدم، موبایلم را از برق کشیدم و دوباره برگشتم توی رختخوابم. خواب خاصی هم ندیده بودم ولی سرچ کردم "پفک اشی‌مشی"، می‌خواستم ببینم چه بر سر آن پفک آمد. طرح بسته‌اش ساده و قشنگ بود، تپل و خوشمزه بود، آنچنان شور و رنگی نبود که حس کنی داری سمّ خالص می‌خوری، آنقدری خوب بود که به‌نظر من پفک نمکی مینو را از رده خارج کرد. چی‌توز اوایل فقط چیپس داشت و بعداً پفکی شد. درست است که پفک‌های طلایی‌اش باریک و ترد و نوآورانه بود و بسته‌بندی زرق‌وبرق‌دار داشت ولی زود دل آدم را می‌زد. بعدها بقیهٔ پفک‌ها و اسنک‌های چی‌توز دقیقاً به من حسّ سم‌خوردن می‌داد؛ خیلی شور، خیلی رنگی! از چاکلز و لینا هم هیچوقت خوشم نیامد. مینو هم که دوباره روی کار آمد، زرنگی کرد و از حس نوستالژی مردم بهره برد و همان بسته‌بندی و شکل و شمایل قدیم را زد و در غیبت اشی‌مشی معلوم بود که کارش می‌گیرد. کارخانه بدهی داشته، مدیر عوض شده، کارگران اخراج شدند، موقتاً تعطیل شده و درنهایت نفهمیدم دقیقاً چه بر سرش آمد که غیب شد. بعد هم بلند شدم و با دیدن قیمت‌های روی بستهٔ خوراکی‌ها، فحش و فحش‌کاری.

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر