۱۳۹۷/۷/۸

در لیوان لعابی کناردستم آب هست. قرار است نوشیدن آب پوست را بهتر کند و به کار جسم و جان خسته کمک کند، و از طرفی خیال می‌کنم به‌میزان آن‌همه اشکی که ریخته‌ام بدنم آب از دست داده‌ست پس باید جبرانش کنم. چقدر این لیوان لعابی قشنگ است، نخودی‌رنگ با طرح طبیعت بی‌جان روی بدنه‌اش، برای همه آشناست. چقدر ظروف لعابی آرامش‌بخشند. خوبست اگر خانه‌ای داشته باشم آشپزخانهٔ خلوتش را مجهّز و مزیّن به ظروف لعابی کنم. شاید هنوز در خانهٔ قبلی مادربزرگم قوری و چند کاسه و بشقاب لعابی زرد کمرنگ با لبهٔ سبز مانده باشد. یادم باشد از دایی بپرسم که اگر ظرف‌ها گوشه‌ای افتاده‌اند من مشتاقشانم.

هیچ نظری موجود نیست:

پست کردن نظر