۱۳۹۷/۷/۲

مصائب مجازی

وبلاگ‌نویس‌ها -روزمرّه‌نویسان- می‌توانند دروغگوهای قهّاری باشند. وبلاگ‌نویس می‌تواند خواننده را یکطرفه به قاضی ببرد، مظلوم‌نمایی کند، جوری شما را سال‌ها با نوشته‌هایش فریب داده باشد که دیگر چشم‌بسته و همیشه همهٔ حق را دودستی به او بدهید. شما گرفتار بازی‌شان می‌شوید، دستچینی از زندگی واقعی-موهوم ایشان شما را گول می‌زند. طرف هرچه معروف‌تر باشد می‌تواند راحت‌تر بازی‌تان بدهد. می‌دانم که جزو معروف‌ها نیستم امّا می‌دانم هم که چندنفری اینجا را می‌خوانند. تافتهٔ جدابافته نیستم ولی هیچوقت بازی‌تان نداده‌ام، از زندگی شخصی‌ام چندان ننوشته‌ام ولی دروغ هم تحویلتان نداده‌ام. سعی کرده‌ام خودم باشم، ادا درنیاورم، از ریزبه‌ریز زندگی‌ام ننویسم، و خواسته‌ام از آنچه حریم خصوصی دیگران در روابطشان با من است ننویسم. روده‌درازی کردم... من اینجا گیر کرده‌ام.